Self-portraits

Red Melancholy (self-portrait), 1986, acrylic, 30 x 48 cm.

My portraits from 1985-7 are not a single cycle. They were the result of studies with myself as a model. They were a pretext for reflecting on the process of painting an image. They present a lyrical subject of the image – a painter and his studio which represents his universe. I painted myself reflected in a mirror. I was at the same time a medium and an actor” in a visual spectacle, a monodrama” of form, colour and light. A hand hiding my face or a paper hat serves as a mask and a visual prop. At that time, I was interested in the geometry of the image and in looking at this geometry from the inside of an image: the image as a logical structure. I was also interested in the issue of pose and posing, in finding the boundary between posing and not posing, artifice and naturalness.

Self-portrait, 1987, acrylic, 36 x 42 cm (black and white reproduction).

Self-portrait with a Cup, 1987, acrylic, 24 x 25 cm (black and white reproduction).

Mask (a self-portrait), 1987, acrylic, 39 x 30 cm (black and white reproduction).

Self-portrait, 1987, acrylic, 52 x 138 cm (black and white reproduction).

Mask (a self-portrait), 1986, acrylic, 70 x 50 cm (black and white reproduction).

Self-portrait, 1985, acrylic, 93 x 63 cm (black and white reproduction).

Self-portrait, 1985, acrylic, 65 x 101 cm (black and white reproduction).

Study, 1985, acrylic, 120 x 89 cm (black and white reproduction).

Paper Cap, 1985, acrylic, 38 x 30 cm (black and white reproduction).



Paper Cap (1-3), 1985, acrylic and crayon, 37,5 x 124 cm (black and white reproductions).

Self-portrait with a Paper Cap, 1985, acrylic, 42 x 37 cm (black and white reproduction).

Self-portrait in a Paper Cap, 1985, acrylic, 68 x 100 cm (black and white reproduction).

Self-portrait, 1985, acrylic, 105 x 78 cm (black and white reproduction).


Polish text 
Autoportrety
Moje autoportrety z lat 1985-7 nie stanowią jednego cyklu, lecz efekt pracy studyjnej z modelem, którym byłem sam dla siebie. Autoportrety stały s dla mnie pretekstem do rozważań nad procesem malowania obrazu. Przedstawiają podmiot liryczny obrazu – malarza i pracownię jako jego świat. Malowałem z lustra. Byłem dla siebie medium i 
aktorem plastycznego spektaklu, monodramu o formie, kolorze i świetle. Dłoń zasłaniająca twarz lub papierowa czapka pełnią rolę maski i plastycznego rekwizytu. Wówczas interesowała mnie geometria obrazu, oglądanie jej od środka i obraz jako logiczna struktura. Interesowałem się również zagadnieniem pozy i pozowania, szukaniem granicy między pozowaniem a nie pozowaniem i między sztucznością a naturalnością. 

Return to top